အေငြ႕ပ်ံသြားတဲ့အခါ
ေရာင္နီေတြကငါ့မ်က္လံုးအိမ္ကိုအလည္၀င္လာတယ္။
လိႈင္းလံုးႀကီးလိုစီးေမွ်ာေနတဲ့ငါ့ဆံပင္ေတြထိုးဖြရင္း
ေလာကႀကီးကိုႏႈတ္ဆက္ေတာ့
မဂၤလာပါငါ့ခ်စ္သူမ်ားလို႕။
တကယ္ေတာ့
႐ႈစားဖို႕ေကာင္းတဲ့ မနက္ခင္းမွာ
ငါ့ေကာင္မေလးမပါလို႕
သူ႕ခမ်ာ အက်ည္းတန္သြားရခဲ့။
ငိုမဲ့မဲ့ တိမ္တစ္ပြင့္လည္း
ေလာကႀကီးကို နမ္းခြင့္ရဖို႕
စီးက်လာေတာ့
လိပ္ျပာေတြ အိမ္နားခိုရေပါ့။
ေဒါသထြက္တဲ့ ေလညွင္းေတြလည္း
စိုစြတ္တဲ့ငါ့ပါးျပင္ကို မေျပာင္းေစႏိုင္ခဲ့။
ဒါဟာ
ငါငိုတာလား
မိုးစိုတာလား မသဲကြဲခင္မွာ
လြမ္းေဆြးမႈေတြသင္းပ်ံ႕ေနတဲ့
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ႀကိဳဆိုေလရဲ႕။
ေႏြသစ္ခြ (၉၊ ၆၊ ၀၈)
0 comments:
Post a Comment